حق الناس يا حق الله؟(2)

مي گفت از بچگي در گوش ما خوانده اند كه خدا حق الله را مي بخشد و حق الناس را نمي بخشد.
به او گفتم: مگر هرچه از بچگي بگويند درست؟
هم نمي خواست خودش را غير منطقي جلوه دهد و هم نمي خواست از حرف خودش كوتاه بيايد
گفت: پس عدل خدا چه مي شود
گفتم: من نگفتم خدا حق را به حق دار نخواهد داد، گفتم چرا بين حق الناس و حق الله اولي را ارجحيت مي دهي؟
گفت چون خدا نيازي به حقش ندارد.
گفتم: اولاً:خدا نيازي به خلق كردن نداشت. مگر هر كاري خدا بكند از روي نياز اوست؟ ثانياً: مالك همه مخلوقات خداست بنابراين اگر حقي از كسي ضايع شود يعني كه حق الله ضايع شده است.
گفت: قرآن چه مي گويد:
گفتم: خدا اگر هر گناهي را ببخشد ولي شرك را نمي بخشد. و شرك بزرگ ترين حق الله است.
گفت: حق الناس را هم مي بخشد.
گفتم: اگر بخواهد ببخشد، با نعمات خود صاحب حق را راضي مي كند. اگر او راضي شد حق الناس را هم مي بخشد.
گفت: آيه چيست؟
گفتم:
إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَري‏ إِثْماً عَظيماً
خداوند (هرگز) شرك را نمي‏بخشد! و پايين‏تر از آن را براي هر كس (بخواهد و شايسته بداند) مي‏بخشد. و آن كسي كه براي خدا، شريكي قرار دهد، گناه بزرگي مرتكب شده است. (النساء: 48 )

http://ishia.blogfa.com/post-24.aspx

وبلاگ"من هم شيعه هستم"