شب هفتم محرم الحرام بنابر سنت شيعه، متعلق است به حضرت علي اصغر طفل عطشان امام حسين (ع) كه در روز عاشورا با تير سه شعبه اي كه دشمنان نواده پيامبر (ص) بر گلويش نشاندند، به شهادتش رساندند تا واقعه عاشورا از هر منظر نماد مظلوميت محقين باشد اما واقعاً شهادت علي اصغر در روز عاشورا در مقاتل چگونه ذكر شده است؟

وَلَمّا رَأي الحُسين عليه السلام مَصارِعَ فَتَيانِهُ وَاَحَِبَّته عَزَمَ علي لِقاءِ الْقَوم بِمُهجَته و نادي هَل مِن ذابٍّ يَذُبُّ عَن حرم رسول الله صلي الله عليه وآله، هَل مِن مُوحِّد يَخافُ الله فينا، هَل مِن مُغيثٍ يُغيثُنا يَرجُو الله بِاِ غاثَتِنا هَل مِن مُعين

يَرجوا ما عِندِ الله في اعانَتِنا، فَارْتَفعت اَصوات النِّساء بِالعَويل فَتَقَدَّم اِلي بابِ الْخَيمه و قال لِزينَبَ ناوِليني وَلَديَ الصَّغيرَ حَتّي اُوَدِّعه فَأخَذَه واَو ما اِلَيه لِيُقَبِّله فَرَماهُ حَرمَلهُ بنُ الكاهِلِ الاَسَدي لَعنَه الله تعالي بِسَهم فَوقع في نَحرِه فَذَبَحَهُ، فَقال لِزِيْنَب خُذيهِ ثُمَّ تَلَقّي الدَّمَ بِكَفَّيه فَلما اِمْتَلأتا رَمي بِالدَّمِ نَحْوَ السَّماءِ ثُم قالَ هَوَّن علي ما نَزَلَ بي اَنَّهُ بِعَين الله.

با به شهادت رسيدن جوانان بني هاشم و ياران حضرت حسين عليه السلام، امام خود، با تمام وجود براي رزم با دشمن، به سويشان رفت در حالي كه بانگ مي زد: آيا مدافعي هست كه از حرم رسول خدا صلي الله عليه وآله دفاع گند؟ آيا موحدي هست كه به خاطر ما از خدا بترسد؟ آيا فرياد رسي هست كه با اميد به خدا به فريادما برسد؟ آيا ياوري هست كه با اميد به آنچه در نزد خداست به ياري ما بشتابد؟ در اين هنگام از ميان بانوان در خيمه شيوني بر خاست پس امام عليه السلام به كنار خيمه رفته و خطاب به زينب فرمود كودكم را بياور تا با او خداحافظي كنم.

حضرت كودك را گرفت تا ببوسد در اين زمان حرمله بن كاهل اسدي لعنه الله عليه به سوي او انداخت تير به گلويش نشست وآن را بريد پس حضرت به زينب فرمود او را بگير. سپس خون را در هر دو دست جمع كرده و به سوي آسمان پاشيد و فرمود: آنچه بر من وارد آمد برايم آسان است، چون در محضر خدا است.

خون طفل معصوم حسين (ع) چگونه آسمان را خونين كرد؟

قالَ الْباقِرُ عَليه السلام: فَلَم يَسقُط مِن ذلكَ الدَّمِ قَطرَه الي الارض
حضرت امام محمد باقر عليه السلام فرمود: كه قطره اي از آن خون بر زمين نيفتاد
وقال اِبنُ نما: ثُم حَمَلَه فَوَضَعه مَعَ قَتلي اَهْلبَيته
سپس امام عليه السلام علي اصغر را برده ودر كنار شهداي بني هاشم قرار داده.

زماني كه حضرت امام حسين (ع) با ام كلثوم در باره علي اصغر سخن مي گفت او عرض كرد قدري آب برايش تهيه كن

حضرت طفل را گرفت و سوي مردم برد و فرمود: شما برادرم و فرزندانم و يارانم را كشتيد و غير از اين طفل كسي باقي نمانده، او مثل ما هي از آب جدا شده مي ماند شربتي از آب به وي بدهيد.

طفل از اين گوش تا آن گوش گلويش بريده شد آنگاه طفل را بر گرداند و خون بر سينه اش جاري بود، در خيمه گذاشت و مطالبي فرمود كه حاكي از شكايت مردم به خداوند متعال بود.

در زيارت ناحيه مقدسه، درباره اين كودك شهيد، آمده است:"السلام علي عبد الله بن ‏الحسين، الطفل الرضيع، المرمي الصريع، المشحط دما، المصعد دمه في السماء، المذبوح‏ بالسهم في حجر ابيه، لعن الله راميه حرملة بن كاهل الاسدي‏". و در يكي از زيارتنامه‏ هاي ‏عاشورا آمده است:"و علي ولدك علي الاصغر الذي فجعت به"
تابناك